خروسک
     
 

 

لبخند

 
سه‌شنبه ٢٢ خرداد ،۱۳۸٦

مدتی است که صبحها در حالیکه دارم میرم دفتر تو صورتهای آدمهادنبال یک لبخند میگردم  ولی افسوس که حتی یک تبسم هم در قیافه ها پیدا نمیشه و جواب سلام آدمم طوری میدن که آدم از سلام کردن هم پشیمان میشه ، یادم میاد آخرین دفعه که یک آدم خوشرو دیدم زهرا دوست سیما بود که از آن روز خیلی سال میگذرد.


من فکر میکنم اخمو شدن آدمهارا نمیشه تماما" برسر روزگارگذاشت .


 شما فکرمیکنید دلیش چیه ؟


من دلم میخواست میتوانستم لبخند را باصورت آدمها آشتی بدم.

 
  لینک دائم






وبلاگ فارسی

feed