خروسک
     
 

 

شب چله (یلدا)

 
پنجشنبه ۳٠ آذر ،۱۳۸٥

سلام

چه اسم قشنگی است یلدا.  

طدلانی ترین شب سال ،شب اول برج جدی ،شب چله بزرگ زمستان .

این کلمه درزبان سریانی بمعنی میلاداست،چون شب یلدا رابامیلادمسیح تطبیق میکرده اندازاین روبدین نام نامیدند:

«توجان لطیفی وجهان جسم کثیف است         تو شمع فروزنده وگیتی شب یلدااست»  (معزی)

نقل از فرهنگ معین .

خدارا شکر که نیاکان ما اداب وسنن های قشنگی را برای ما باقی گذاشتن که تاکنون یورش گران بیگانه و وارثان آنان باتمام تلاش های که کرده اند نتوانسته اند آنها ازبین ببرند بلکه خود هم با آن مانوس شده اند .

دم غروبی داشتم میآمدم خانه یکباره شب عید نوروز برام تداعی شدباهمه سوزی که میآمد بوی نوروز به مشام میرسید شاید حال هوای مردم غنی وفقیر که ناخود آگاهانه خندرو، و مشغول جور کردن سورسات شب چله بودن منو باین فکر انداخت.

شب قشنگیه، شب دورهم جمع شدن ،گل گفتن گل شنیدن، شبی که بنظرمیرسد ما ایرانیان اززمانی که تاریخ مان شروع شده باآن اخت شدیم وامید وارم تا جهان باقیست با ماباشد.

       شعرزیر نقل است ازوبلاگ اصفهان

شام یلدا شوهری با صد تعب             رفت منزل و پنج بعد از نصف شب

دربزد دق دق زنش بیدار شد             از غضب مثل سگان هار شد

پشت در آمد به غرغر گفت كیست             شوی گفتا باز كن مشدی زكیست

گفت تا این وقت شب بودی كجا             هر كجا بودی برو ای بیحیا

مثل تو هرگز نخواهم شوهری             هرزه گرد و خودسر و خیره سری

هستم از دست تو در رنج و ملال             می كنم شب تا سحر سیصد خیال

تو روی هرشب به بزم و عیش و نوش             دل مرا چون سیر و سركه پر ز جوش

گاه گویم رفته در زیر اتول             یا كه دعوا كرده با مشدی ابول

گاه گویم كرده دعوا با پلیس             در كمیسر گشته مهمان بر رئیس

شوی گفتا در برویم باز كن             بعد با من در دل آغاز كن

من دو ساعت زیر باران گشته تر             تا بكی غر غر كنی از پشت در

در چو وا شد شو زبیم انتقام             سرفرود آورد و گفتا السلام

زن بگفتا السلام و زهرمار             آمدی این وقت شب منزل چه كار

می ندانستی شب یلدا بود             اولین شب از شب سرما بود

امشب است آن شب كه مرد خانه دار             روی كرسی را كند پر از انار

امشب است آن شب كه در هر انجمن             هندوانه می خورند از مرد وزن

شربت و آجیر و آچار تو كو             پسته ترش و نمكدار تو كو

هندوانه كو چه شد نارنگیت             حال حق دارم زنم اردنگیت

هر كه امشب را كند چون مقبلش             لك زند در فصل تابستان دلش

شوی گفت اینگونه دل را پرمكن             اینقدر نق نق مزن غرغر مكن

شام یلدا حكم پیغمبر(ص) نبود            از نماز و روزه واجبتر نبود

گر نماز و روزه هم گردد قضا             می توان آری قضایش را بجا

گر نشد امشب شب دیگر بگیر             هر شب این هنگامه را از سربگیر

علیرضا شفیعی

 
  لینک دائم






وبلاگ فارسی

feed